در سازمان بیمار محور با رعایت مسائل معنوی توسط مدیریت و به تبع آن تاثیر آن بر پرسنل، رضایتمندی بیماران نیز افزایش می یابد. با توجه به اهمیت و ضرورت موضوع بر آن شدیم تحقیقی با هدف بررسی ارتباط بین معنویت مدیران و معنویت محل کار با رضایت پرسنل و بیماران بستری در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی قزوین در سال 1388-1387 انجام دهیم. در این مطالعه توصیفی - تحلیلی، 30 نفر مدیران رده عالی، میانی و عملیاتی سیستم و 135 پرسنل بیمارستان (اداری، پشتیبانی و درمانی) با استفاده از روش نمونه گیری سهمیه ای تصادفی، و 165 بیمار بستری در بیمارستان های وابسته به دانشگاه به طور تصادفی ساده انتخاب و در این پژوهش شرکت کردند. ارتباط بین معنویت مدیران و رضایت بیماران و پرسنل با استفاده از 4 پرسشنامه بررسی معنویت مدیران (شامل دو بعد توصیفی و بعد وابسته به معنوی)، معنویت محل کار (شامل سه بعد فردی، سازمانی و واحد کاری)، رضایت بیمار و پرسنل بعد از تایید روائی و پایائی آن سنجیده شده و در نهایت با استفاده از آمار توصیفی و نیز آزمون همبستگی پیرسون به تجزیه و تحلیل داده ها اقدام گردید. بر اساس نتایج بین بعد فردی معنویت محل کار در قسمت مفهوم کار با ابعاد وابسته به معنویت (P=0.041) و بین واحد کاری معنویت محل کار با ابعاد کلی معنویت هبستگی خطی معنی دار وجود داشت (P=0.045). معنویت مدیران و معنویت محل کار در اکثریت نمونه ها در حد متوسط بوده و بین آنها ارتباط معنی داری برقرار بود (P=0.05). بین رضایت بیمار از مراقبت پرستار و ابعاد وابسته به معنویت نیز ارتباط معناداری بود .r=0.558 ارتباط بین رضایت پرسنل و ابعاد توصیفی، ابعاد وابسته به معنویت و کل معنویت نیز معنادار بود (0.05>P). توجه به معنویت در مدیران و به طبع آن ایجاد یک جو معنوی در محیط کار می تواند تاثیر موثری بر رضایت بیماران و پرسنل داشته باشد.

امروزه نیروی انسانی توانمند مهم ترین ابزار رقابتی سازمان هاست و مدیران عالی آن ها در صدد توسعه سرمایه انسانی از درون سازمان هستند. در بین همه کارکنان، مدیران و فرماندهان به دلیل تاثیر زیادی که در سازمان دارند، درصدر برنامه های توسعه ای قرار دارند. بر اساس تدبیر فرماندهی ناجا توانمندسازی فرماندهان و مدیران میانی نیز در اولویت مطالعه و بررسی قرار گرفته است. مطالعات قبلی انجام شده نشان داده اند که یکی از مهم ترین عوامل موثر بر توانمندسازی، عوامل معنوی است. این تحقیق با این هدف انجام شد تا میزان تاثیر عوامل معنوی (معرفت دینی، ایمان و بصیرت) بر توانمندسازی فرماندهان و مدیران میانی ناجا را مشخص نماید. پس از مطالعات کتابخانه ای درباره توانمندسازی و معنویت (و تعیین مولفه های آن)، تعداد 589 نفر از این فرماندهان به عنوان نمونه های تحقیق انتخاب شدند. از طریق پرسشنامه محقق ساخته نسبت به گردآوری داده ها اقدام و پس از تجزیه و تحلیل داده مشخص شد که به ترتیب ایمان (با میانگین 90.32)، معرفت دینی (با میانگین 84.49) و بصیرت (با میانگین 81.99) از 100 نمره بر توانمندسازی فرماندهان و مدیران میانی ناجا تاثیر دارند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه وهدف: پژوهش حاضر به دنبال افزایش فعالیت های داوطلبانه نظیر رفتارشهروندسازمانی نیروهای ستادی فرماندهی نیروی انتظامی استان مازندران از طریق ارتقاء تفکر راهبردی مدیران و ایجاد محیط معنوی برای کار است. روش شناسی: جامعه آماری این پژوهش مدیران و کارشناسان ستاد فرماندهی نیروی انتظامی استان مازندران به تعداد حدوداً 700 نفر می باشد. نمونه آماری 250 نفر است که به روش تصادفی ساده انتخاب شده اند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه استاندارد معنویت، میلیمن و همکاران (2003)، تفکرراهبردی گریتس (2002) و رفتارشهروندسازمانی اورگان و کانوسکی (2003) می باشد. برای سنجش روایی از تحلیل عاملی تأییدی و جهت سنجش پایایی از روش پایایی ترکیبی (آلفای کرونباخ و AVE) استفاده شده است. جهت آزمون فرضیات از نرم افزارهای S. P. S. S. 22 (برای سنجش وضعیت این متغیرها) و Smart. Pls (برای تأیید مدل نهایی پژوهش) استفاده شده است. یافته ها: مقدار میانگین نشان از وضعیت تقریباً مناسب این متغیرها در ستاد فرماندهی دارد و ضریب مسیر بین تفکرراهبردی و رفتارشهروندی سازمانی 35/0، ضریب مسیر بین تفکر راهبردی مدیران و معنویت 56/0 و میزان ضریب مسیر بین معنویت محیط کار و رفتارشهروندی سازمانی 35/0 است که نشان از تأثیر متغیرهای مستقل بر وابسته دارند. نتایج: نتایج حاکی از آن است که برای نهاینه سازی رفتارشهروندسازمانی در ستاد فرماندهی مازندران، بهتر است به معنویت در محیط کار و افزایش سطح تفکرراهبردی اهتمام داشت.

پژوهش حاضر باهدف شناسایی و سطح بندی مولفه های شایستگی مدیران منابع انسانی مبتنی بر معنویت در محیط کار، بر اساس مدل سازی ساختاری تفسیری صورت گرفته است. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از تکنیک مدل سازی ساختاری تفسیری برای سطح بندی عوامل و دسته بندی آن ها استفاده شده است. مشارکت کنندگان این پژوهش در بخش کیفی 10 نفر از خبرگان دانشگاهی و مدیران منابع انسانی شرکت گاز و در بخش کمی نیز 200 نفر از کارکنان شرکت گاز بودند که پس از شناسایی مولفه ها پرسشنامه ها تدوین و به منظورتعیین روایی و پایایی در میان نمونه آماری توزیع شد این پرسشنامه از نوع توصیفی اکتشافی و کیفی کمی بوده است که طبق نتایج پژوهش 44 مولفه شناسایی شده در هفت عامل قرار گرفتند که 21 مولفه مربوط به شایستگی مدیران منابع انسانی و 23 مولفه مربوط به معنویت در محیط کار بودند؛ و شاخص پرسشنامه تحت تاثیر هفت عامل زیربنایی قرار گرفت که این عامل ها بیش از 73 درصد از تغییرپذیری (واریانس) متغیرها را توضیح می دهند.

سابقه و هدف پژوهش های متعددی تاثیرات مثبت فروتنی مدیران را بر نتایج مرتبط با کار کارکنان بررسی کرده است. در این میان نقشی که فروتنی سرپرستان و مدیران می تواند در ارتقای احساسات روانی مثبت کارکنان مانند همدلی و قدردانی داشته باشد، حایز اهمیت است. پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی اثر فروتنی مدیران در همدلی، قدردانی و رفتارهای اخلاقی پرستاران شاغل در مرکز آموزشی-درمانی تخصصی و فوق تخصصی بعثت همدان انجام شده است. روش کار روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش تمامی پرستاران شاغل در مرکز آموزشی-درمانی تخصصی و فوق تخصصی بعثت همدان مشتمل بر 390 نفر بود که بر اساس جدول مورگان تعداد 198 نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پنج پرسش نامه استاندارد استفاده شده و الگوی ارایه شده با استفاده از الگو سازی معادلات ساختاری تجزیه وتحلیل شده است. در این پژوهش همه موارد اخلاقی رعایت شده است و مولفان مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده اند. یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که تمامی روابط مستقیم بین مولفه های پژوهش معنادار بود. بدین صورت که فروتنی مدیر 81 درصد، معنویت محیط کار 52 درصد، رفتارهای اخلاقی 48 درصد و همدلی 29 درصد قدردانی پرستاران را تبیین کرده است. علاوه براین، فروتنی مدیر 76 درصد رفتار اخلاقی، 49 درصد همدلی و 65 درصد قدردانی را ازطریق معنویت محیط کار پیش بینی کرده است. نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان می دهد که فروتنی مدیر پیامدهای مهمی برای احساسات و رفتارهای مثبت زیردستان و کارکنان خود دارد. سازمان هایی که انسجام بیشتری دارند، می توانند محیط مساعدتری ایجاد نمایند تا مدیران متواضع بتوانند افراد را برای بروز احساسات مثبت ترغیب کنند. همچنین ارزش های فردی را با ارزش های سازمانی همسان نمایند و درنهایت معناداربودن کار را افزایش دهند که موجب افزایش ادراک معنویت در محیط کار می شود.